Gitary elektryczne

Gitara elektryczna na początek

Nadmiar podobnych modeli łatwo utrudnia pierwszy zakup gitary elektrycznej. Na początek większe znaczenie niż marka mają wygodny gryf, stabilny strój i nieskomplikowana elektronika, bo właśnie te trzy cechy skracają drogę od pierwszych chwytów do czystego brzmienia.

Odpowiedni model dla początkującego powinien być prosty w obsłudze i wszechstronny brzmieniowo. Taki instrument powinien dobrze brzmieć zarówno przy czystych ustawieniach, jak i przy lekkim przesterze, czyli bardziej nasyconym brzmieniu.

Czym różni się pierwsza gitara od modelu dla zaawansowanych?

Pierwsza gitara elektryczna powinna zapewniać wygodę, stabilność stroju i prostą obsługę. Taki instrument na początek ma przewidywalne zachowanie strun, wygodny kształt gryfu i osprzęt, który nie powoduje rozstrajania instrumentu po kilku minutach ćwiczeń. Model dla zaawansowanych częściej bywa projektowany z myślą o konkretnym stylu gry, daje większą kontrolę nad dźwiękiem i ma bardziej złożoną elektronikę.

Ergonomia i obsługa ważniejsze niż specjalizacja

Pełny rozmiar 4/4, lekki korpus i średnia grubość gryfu zwykle ułatwiają codzienne ćwiczenia. Prosta elektronika z 3 – lub 5-pozycyjnym przełącznikiem pozwala szybciej zrozumieć wpływ ustawień na brzmienie niż rozbudowane układy z wieloma mini-przełącznikami. Czarna gitara elektryczna może wyglądać klasycznie, ale o komforcie decydują szlif progów, wysokość strun i wyważenie korpusu, a nie kolor.

Jak rozpoznać, że gitara elektryczna nadaje się na początek?

O przydatności na początek najwięcej mówią wygoda dłoni i stabilny strój. Instrument dla początkujących nie męczy ręki, nie ma ostrych końców progów i nie wymaga ciągłego strojenia. Znaczenie ma też regulacja krzywizny gryfu za pomocą pręta napinającego, bo zmiany wilgotności potrafią podnieść lub obniżyć akcję strun, czyli odległość strun od progów.

Parametry, które najwięcej mówią o jakości

Przy pierwszym wyborze najlepiej porównać:

Dlaczego menzura 648 mm i promień podstrunnicy 305 mm często się sprawdzają?

Menzura 648 mm, czyli 25,5 cala, jest często polecana na początek, bo daje wyraźny atak i pomaga utrzymać intonację, czyli zgodność dźwięku na kolejnych progach. Promień podstrunnicy 305 mm, czyli 12 cali, bywa bezpiecznym środkiem między płaskim a bardziej zaokrąglonym profilem podstrunnicy. Taki zestaw ułatwia przejście od prostych akordów do pierwszych podciągnięć bez poczucia, że gryf stawia niepotrzebny opór.

Krótsza menzura może wydawać się miększa pod palcami, ale 648 mm lepiej przygotowuje do późniejszej przesiadki na inny instrument. Dlatego ten standard pojawia się w wielu uniwersalnych modelach, a nie tylko w segmencie budżetowym.

Jaki osprzęt i zestaw startowy ograniczają problemy?

Osprzęt decyduje o tym, czy ćwiczenie będzie spokojne, czy zamieni się w walkę ze strojem. Przetworniki jednocewkowe i dwucewkowe różnią się charakterem brzmienia. Przetwornik jednocewkowy daje jaśniejszy atak, a dwucewkowy zwykle lepiej znosi przester i ogranicza przydźwięk. Układ przetworników HSS łączy przetwornik dwucewkowy przy mostku z dwoma jednocewkowymi i dlatego często daje największy zakres barw bez skomplikowanej obsługi.

Dobór konfiguracji zależy od zastosowania:

• Do nauki wielu stylów najlepiej sprawdza się układ przetworników HSS, bo łączy jaśniejsze barwy przetworników jednocewkowych z mocniejszym sygnałem przetwornika dwucewkowego przy mostku.
• Aby maksymalnie uprościć strojenie, lepszy bywa mostek stały, choć poprawnie ustawiony mostek tremolo typu klasycznego również może być dobrym wyborem.
• Do ćwiczeń w mieszkaniu wystarcza wzmacniacz gitarowy o mocy 5-20 W.
• Do pierwszych prób z zespołem zwykle potrzebny jest wzmacniacz o mocy około 30-50 W.

Przy pierwszym zakupie największą różnicę robią wygoda, stabilność i możliwość regulacji, a dopiero później wygląd oraz dodatki. Jeśli instrument utrzymuje strój, ma równe progi, odpowiedni osprzęt i nie męczy dłoni po kilkunastu minutach, dobrze sprawdzi się na początek.