Akordeony

Akordeon elektroniczny

Zmiana repertuaru z muzyki tanecznej na filmową albo ćwiczenie wieczorem w mieszkaniu często wymaga od klasycznego akordeonu więcej, niż może dać jeden zestaw głosów. Akordeon elektroniczny rozwiązuje ten problem, bo zachowuje sposób gry i pracę miecha, a jednocześnie udostępnia wiele barw w jednym instrumencie. Taka konstrukcja ma sens wtedy, gdy liczy się elastyczność, ciche ćwiczenie i współpraca z komputerem.

Czym akordeon elektroniczny różni się od akustycznego?

Akordeon elektroniczny łączy układ gry i pracę miecha, typowe dla akordeonu, z cyfrowym generowaniem dźwięku. Od akustycznego różni się przede wszystkim sposobem powstawania barwy. W modelu akustycznym brzmienie tworzą stroiki poruszane przez powietrze z miecha, a w wersji cyfrowej dźwięk jest generowany lub wspomagany elektronicznie. Miech nadal często pozostaje głównym elementem sterującym ekspresją, więc artykulacja jest bliska tradycyjnej technice.

Największa przewaga dotyczy palety barw. Jeden instrument może odtwarzać klasyczne brzmienia akordeonów, organów, pianin, smyczków i instrumentów dętych, a także dźwięki syntetyczne. Część muzyków traktuje taki model jak uniwersalny instrument elektroniczny, bo zakres zastosowań rośnie, ale układ gry nadal przypomina akordeon.

Wybór pod dom, scenę i komputer

Trafny wybór zaczyna się od odpowiedzi na pytanie, gdzie instrument będzie używany najczęściej. Innych funkcji wymaga ćwiczenie w domu, innych gra na scenie, a jeszcze innych produkcja muzyki. Lista brzmień jest ważna, ale o wygodzie decyduje też sposób dostępu do tych barw.

Przy porównaniu modeli najlepiej sprawdzić:

• zakres rodzin brzmień, najlepiej obejmujący co najmniej sześć podstawowych grup
• sposób przełączania barw i programów bez długiego odrywania rąk od gry
• obecność wyjścia słuchawkowego, jeśli instrument ma służyć do cichego ćwiczenia
• obecność MIDI, jeśli planowana jest współpraca z komputerem lub oprogramowaniem muzycznym
• ergonomię strony melodycznej, szczególnie przy przesiadce z akordeonu guzikowego albo z modeli marki Hohner

Osoba regularnie grająca na scenie zwykle szybciej doceni stabilne przełączanie barw niż samą liczbę gotowych brzmień. W domu większe znaczenie ma wyjście słuchawkowe i czytelna obsługa.

Jak podłączyć akordeon elektroniczny do komputera lub wzmacniacza?

Podłączenie do komputera wymaga interfejsu MIDI, a podłączenie do wzmacniacza wymaga zgodności z wyjściami audio dostępnymi w danym modelu. MIDI nie przenosi gotowego dźwięku, tylko komunikaty sterujące, dlatego instrument może służyć do sterowania wirtualnymi instrumentami i programami DAW, czyli cyfrowymi stacjami roboczymi. Połączenie słuchawkowe pozostaje oddzielnym torem odsłuchu i służy głównie do cichego słuchania.

Praktyczna kolejność pracy wygląda zwykle tak:

1. sprawdzić rodzaj gniazd i zdecydować, czy celem jest odsłuch, nagłośnienie czy sterowanie oprogramowaniem
2. wybrać rodzinę brzmień odpowiednią dla utworu lub projektu
3. ustawić wariant barwy oraz poziom ekspresji kontrolowany miechem
4. zapisać program, jeśli dany model udostępnia pamięć ustawień

Takie podejście skraca przygotowanie do próby i zmniejsza ryzyko pomyłki przy zmianie utworu.

Funkcje, które świadczą o jakości

Akordeon elektroniczny nie musi imponować liczbą przypadkowych dodatków. O jakości świadczą przede wszystkim użyteczne brzmienia, przewidywalna reakcja miecha, stabilna praca klawiatury lub guzików oraz rodzaj dostępnych wyjść. Jeśli instrument ma służyć jednocześnie na scenie i w studiu, MIDI oraz szybkie przełączanie programów przestają być dodatkiem.

Najrozsądniejszy wybór wynika z proporcji między trzema zadaniami, czyli grą na żywo, ćwiczeniem i pracą z komputerem. Akordeon elektroniczny sprawdza się najlepiej wtedy, gdy wszystkie te obszary są przed zakupem uwzględniane łącznie, a nie osobno.